செவப்பு கல் அருகே
இன்னுமொரு
செவப்பு கல்
மற்றுமொரு
செவப்பு கல்
இன்னும் ஒன்று
அடுத்து ஒன்று
அடுக்கி கொண்டே
நகர்கிறார்
ஒவ்வொன்றுக்கும்
இடையே
ஒரே மாதிரியான
இடைவெளியை
அனுமதித்த படி
மண்ணும் சிமண்டும்
கலந்த குவியலை
அகண்ட தட்டில்
கொஞ்சம்
அள்ளிக் கொண்டு
தனது
கூம்பு கரண்டியை
வலக்கையில்
தாங்கியவாறு
செவப்பு கற்களுக்கிடையே
அரக்கை நிரப்பியும்
பூசியும் தடவியும்
நகர்கிறார்
மேல் வரிசை
அடுக்க
வெட்டப்பட்ட நூலொன்று
சரியாய் கட்டப்பட்டிருக்கிறது
சீராய் கட்டடம்
எழுப்ப
அடிக்கொருதரம் டேப்பை
நீட்டி அளக்கிறார்
இடுப்பளவு
வரை எழுந்து நிற்கும்
குட்டிச்சுவர்
சிரித்துக் கொண்டே
மேல்நோக்குகிறது
பொழியும் வெய்யில்
வியர்வையை வழியச்
செய்கிறது
கண்டுகொள்ளாம
தனது வேலையை
செய்பவரின்
கிழிந்த பனியனில்
படிந்திருக்கிறது
வியர்வை காய்ந்த பின்
தேங்கும் உப்பு
சூரியன் மேற்கே
திசை மாற
அவர் நிழல்
கிழக்கே சாய்கிறது
சூடான தேநீரால்
நிரம்பிய வயிறு
மீண்டும் ஏறச் சொல்கிறது
சுவர்களுக்கிடையே
இன்னிக்கான வேலை நேரம்
முடியப் போவதற்கான
அறிகுறியுடன்
முடிக்க வேண்டிய
வேலைகளின் நினைவுடன்
வானத்தை நோக்குகிறார்
கலைந்த மேகங்களில்
ஊடுருவும் செங்கதிர்கள்
அடுக்கியிருந்த செங்கற்களின்
கீழ் சிதறியிருந்த
நிறத்தை
ஒத்திருக்கிறதோ
சீரான வீடு கட்ட
சிந்தும் வியர்வை
அவ்வீட்டிற்கானது
மட்டுமல்ல
சிதிலமடைந்த தன்
வீட்டின் தேவை
நிரப்பவும் தான்
நீரில் முகம் கழுவி
சிமிண்ட் படிந்த
லுங்கியை
இறக்கிவிட்டு
சோறு கொண்டுவந்த
கூடையை
பற்றிக்கொண்டு
கிளம்புகிறார்
திரும்பி பார்க்காமல்
எழுந்த கட்டிடம்
நோக்கி கொண்டேயிருக்கிறது
அவர் திசை
கருத்துகள்
கருத்துரையிடுக